nod placeholder nod
Engelse versie van deze site Tekstgrootte aanpassen:
14px  16px  17px  18px

Gehoorzamen is beter dan offers.

Inleiding.
Het wordt een zeldzaamheid. De gevolgen zien wij overal om ons heen. Gehoorzaamheid leren vormde destijds een deel van onze opvoeding. In deze “moderne” tijd is echter de gehoorzaamheid leren in verval raakt. Niet alleen bij de jeugd zie je het verval om zich heen grijpen, ook massa's kinderen Gods raken de weg kwijt en doen weinig moeite Gods Woord te onderzoeken. Om Gods wil te ontdekken. En wie staat er handenwrijvend klaar om hen een “alternatief” aan te bieden? Geen idee? Geen nood! Dat komt hieronder wel ter sprake.

 

Saul's ongehoorzaamheid en ondergang.

Hij had er maar moeilijk mee, die oude Samuël. Had hij ooit Saul tot koning gezalfd over Israël, nu moest hij diezelfde Saul vertellen dat hij geen koning meer zou zijn. God zelf had Saul aan de kant gezet en een vervanger uitgekozen. Samuël mocht die vervanger tot koning zalven. Maar eerst.... moest er nog het een en ander worden rechtgezet. En moest er iemand tot de orde worden geroepen. Die iemand was koning Saul. Die had van Samuël een heel duidelijke opdracht meegekregen die voor Saul niet duidelijk genoeg bleek te zijn of Saul wenste er domweg niet naar te luisteren. Dat was dus dom. Hij had het gewaagd om de duidelijke opdracht, die hij van Samuël had meegekregen te negeren. In begrijpelijk Nederlands samengevat: Saul was ongehoorzaam aan zijn, van God ontvangen, opdracht. Van dergelijk gedrag komt gegarandeerd gedonder. Wie het ook maar betreft.

In de hof van Eden betrof dat ooit het eerste mensenpaar. Die twee hebben het toch maar mooi verprutst. Voor ons allemaal. En dat wij de gevolgen ervan dagelijks kunnen merken zal geen verbazing wekken. Dat drama is destijds zelfs zo ingrijpend geweest dat de apostel Paulus eeuwen later moest schrijven in Rom. 8:19-21: “Want met reikhalzend verlangen wacht de schepping op het openbaar worden der zonen Gods. Want de schepping is aan de vruchteloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar om (de wil van) Hem, die haar daaraan onderworpen heeft, in hope echter, omdat ook de schepping zelf van de dienstbaarheid aan de vergankelijkheid zal bevrijd worden tot de vrijheid van de heerlijkheid der kinderen Gods. Want wij weten, dat tot nu toe de ganse schepping in al haar delen zucht en in barensnood is.” Daarin lezen wij drie dingen:

  1. De hele schepping verlangt naar de bevrijding van de gevolgen van de zondeval, die het gevolg is van de ongehoorzaamheid aan Gods woorden.
  2. Er is een bepaalde groep mensen die daar een rol in zal spelen.
  3. De goddelozen in deze wereld leiden een vruchteloos bestaan dat zal eindigen in een vreselijke plaats (ik zal de naam ervan maar even niet noemen). En daar verandert de status in deze wereld niets aan. Beroemd sportman? Bekend politicus? Geëerde wetenschapper? Alle standbeelden en lovende woorden ten spijt: het is alles brandhout en heeft geen enkele eeuwigheidswaarde. Omdat men door de ongehoorzaamheid aan God aan de vruchteloosheid is onderworpen. En daarom reddeloos is verloren.

Maar goed, ik loop alweer op de dingen vooruit. Eerst maar eens met koning Saul afrekenen. De rest van al die ongehoorzamen komt overigens later wel aan de beurt. Daar weet onze hemelse Rechter wel raad mee leert de bijbel ons. In 1 Samuël 15:22-23 vinden wij het oordeel dat de richter (en profeet) Samuël uitspreekt over de ongehoorzame Saul: “Maar Samuël zeide: Heeft de Here evenzeer welgevallen aan brandoffers en slachtoffers als aan horen naar des Heren stem? Zie, gehoorzamen is beter dan slachtoffers, luisteren beter dan het vette der rammen. Voorwaar, weerspannigheid is zonde der toverij en ongezeglijkheid is afgoderij en dienen van terafim. Omdat gij het woord des Heren verworpen hebt, heeft Hij u verworpen, zodat gij geen koning meer zult zijn.”

 

Weerspannigheid is zonde der toverij.

De woorden in deze tekst: weerspannigheid is zonde der toverij heb ik lang niet kunnen plaatsen. De strekking ervan was mij uiteraard wel duidelijk maar juist het verband tussen de woorden weerspannigheid en toverij kon ik niet plaatsen. Totdat ik met enigen van mijn familie eens in gesprek was over het in je eigen huis plaatsen van voorwerpen met een occulte achtergrond, zoals souvenirs die moeten dienen als aandenken aan die “leuke vakantie” in een land dat is vergeven van tovenarij en occultisme. Of zoals dat grappige Boeddha beeldje dat je ergens in een winkel zag staan. Waarbij ik nog even kwijt wil dat er tegenwoordig (helemaal in de geest van deze tijd) een stortvloed van deze rotzooi te koop wordt aangeboden. Wie deze rommel in huis haalt zal er trouwens beslist achter komen dat met het bewuste voorwerp ook de begeleidende boze geesten hun intrek in de betreffende woning zullen nemen. Met alle ellendige gevolgen van dien!

Ik citeerde de hierboven al aangehaalde woorden van Samuël en terwijl ik ze uitsprak opende de Heilige Geest mijn ogen en opeens zag ik de link tussen deze twee woorden voor me staan. De uitleg is deze:

 

Zo is ook het drama van de zondeval in de hof van Eden begonnen. De mens had van God de heerschappij over deze wereld ontvangen. Door Adam's ongehoorzaamheid aan God kreeg de satan die heerschappij over deze wereld in handen. De gevolgen daarvan merken wij allemaal dagelijks. Ongehoorzaamheid aan God is gelijk aan gehoorzaamheid aan de satan! Door toverij krijgt de satan dan ook eigendomsrechten toegespeeld. Bij de zondeval was het de ongehoorzaamheid van de eerste mens die de heerschappij over deze wereld in handen van de satan legde. Ook nu wordt telkens weer in geval van ongehoorzaamheid de macht van de satan vergroot. Zo ernstig is dus onze ongehoorzaamheid! Wat nu dagelijks gebeurt in de wereld is dat ook occultisten, tovenaars of heksen (in allerlei soorten en maten) door hun toverij de macht van de satan telkens vergroten door hem eigendomsrechten toe te spelen. Samengevat:

De vrouw geloofde de leugen van de satan en verwachtte de kennis van goed en kwaad enkel door het eten van een verboden vrucht te verkrijgen. Zij was gehoorzaam aan de satan, door diens woorden te geloven, en was daardoor ongehoorzaam aan God, door Gods woorden te negeren. Door haar ongehoorzaamheid aan Gods woorden en haar geloof in de woorden van de satan werd dit werkelijkheid.

 

God de Vader eist gehoorzaamheid.

Hier tegenover staat dat toen Jezus stierf aan het kruis Hij gehoorzaam was geweest tot de dood. Het bewijs daarvan werd geleverd door de combinatie van water en bloed die uit Zijn zijde stroomde toen de Romeinse soldaten met hun speer controleerden of Hij inderdaad al was gestorven. Dat was de gehoorzaamheid die de Vader wilde zien. Waardoor Jezus als de eerste gehoorzame mens sinds de zondeval het recht van de Vader ontving om het Koninkrijk Gods opnieuw op de wereld te vestigen, Hij was er overigens zelf de eerste inwoner van. En waardoor Jezus ook kon getuigen tegenover Zijn (nog twijfelende) discipelen in Matth. 28:18: “Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde.” De apostel Paulus benadrukte dit nog eens in Rom. 5:19 waar hij schrijft: “Want, gelijk door de ongehoorzaamheid van een mens zeer velen zondaren geworden zijn, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van één zeer velen rechtvaardigen worden”. Het is dus de gehoorzaamheid van de tweede Adam die staat tegenover de ongehoorzaamheid van de eerste Adam. En dit was dus de eigenlijke reden van Jezus' kruisdood!! Alleen Jezus heeft het recht om de (tot bekering gekomen) zondaar rechtvaardig te verklaren voor de Vader. God de Vader luistert uitsluitend en alleen naar Jezus. Daarom: “Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet” (1 Joh. 5:12). Er zijn tal van religies die er, in hun huichelachtigheid, een eigen vervanger voor in de plaats hebben gezet. Maar of het nu een (historisch) persoon betreft of een domme fantasie, het zijn slechts hersenspinsels van verloren zondaren.

Overigens: het gebeurde eens dat een overleden boeddhistische monnik, die kort voordat zijn stoffelijk overschot zou worden gecremeerd, opeens weer rechtop ging zitten op zijn doodsbed en tegenover zijn verbijsterde mede-monnikken liet weten wat hij had meegemaakt. “Jullie moeten je allemaal bekeren tot Jezus Christus!” zei hij, en vervolgde: “Ik ben in de hel geweest en heb gezien dat Boeddha daar ook zit.....!

Terug naar de ongehoorzame koning Saul. Want de oude Samuël liet het niet bij woorden alleen. De goddeloze koning Agag van Amalek stond erbij en keek ernaar en meende gespaard te worden door die oude Samuël, maar wat koning Saul had nagelaten deed Samuël daarom in zijn plaats: hij hakte Agag met een zwaard aan stukken. Die had in ieder geval het loon voor zijn goddeloze en wrede levensstijl in ontvangst genomen. Misschien een beetje te bloederig? Er zullen in de eindtijd nog velen volgen!! Massa's godloochenaars zullen een dergelijk uitzichtloos lot ondergaan, omdat zij er zelf voor kozen in hun ongehoorzaamheid!
Jezus herinnerde hieraan in Lucas 19:26-27: “Ik zeg u, aan een ieder, die heeft, zal gegeven worden, en hem, die niet heeft, zal ontnomen worden ook wat hij heeft. Doch die vijanden van mij, die niet wilden, dat ik over hen koning werd, brengt hen hier en slacht ze voor mijn ogen.” Gods geduld duurt nooit langer dan één mensenleven. Wie de eeuwigheid betreedt als vijand van zijn Schepper zal Diens toorn leren kennen. Niet voor niets zegt Hebr. 10:31: “Vreselijk is het, te vallen in de handen van de levende God!” En dat, terwijl Jezus zoveel moeite heeft gedaan om ons allen deze eeuwige straf te besparen! Waarover verderop meer.

 

Voor de ongelovigen in deze wereld is dit alles een geheimenis, zij lopen dan ook als blinden rond. In Efeziërs 5:8-10 schreef de apostel Paulus er al over: “Want gij waart vroeger duisternis, maar thans zijt gij licht in de Here; wandelt als kinderen des lichts, want de vrucht des lichts bestaat in louter goedheid en gerechtigheid en waarheid, en toetst wat de Here welbehaaglijk is.” Ieder mens die God niet wil kennen leeft in de geestelijke duisternis. Punt. Daar hoeven wij geen discussies aan te wijden. Toen de zonde in de wereld kwam was het eerste dat de satan deed de mens met blindheid slaan. Blind voor de waarheid. Dit overkwam ook de richter Simson. Alhoewel hem dit slechts een lichamelijke blindheid opleverde is het toch een tot de verbeelding sprekend voorbeeld. We lezen dit in Richteren 16:21: “De Filistijnen grepen hem, staken hem de ogen uit, voerden hem naar Gaza en boeiden hem met twee koperen ketenen. En hij moest in de gevangenis de molen draaien.” Simson had het geheim van zijn bovennatuurlijke kracht verraden. Dat had hij niet mogen doen. Het gevolg van zijn ongehoorzaamheid hebben we zojuist gelezen. Zo zijn ook bij iedere ongezeglijke zondaar in deze wereld de (geestelijke) ogen uitgestoken.

Het is dan ook de ongehoorzaamheid die scheiding heeft gebracht tussen de heilige God en de zondige mens. Hij duldt geen ongehoorzaamheid. Desondanks is Hij een verdraagzaam God. Dat vinden wij o.a. in Jesaja 48:8-9: “Gij hebt noch gehoord noch geweten noch heeft zich vanouds uw oor geopend, want Ik wist, dat gij zeer trouweloos zijt en een overtreder heet van de moederschoot aan. Om mijns naams wil vertraag Ik mijn toorn, ter wille van mijn lof bedwing Ik Mij, u ten goede, om u niet uit te roeien.” Dit betekende voor ons een dik probleem!! Want wij mensen waren en zijn als overtreders niet in staat om in die situatie verandering te brengen. Wij hadden geen schijn van kans. Echter, daarin had de Schepper al voorzien omdat Hij wist dat de mens in de leugen van de satan zou geloven en zich tot ongehoorzaamheid zou laten verleiden. Jezus (onze Schepper!) greep dan ook zelf in.

 

Jezus bleef gehoorzaam tot de dood.

Daarover schreef de apostel Paulus in Fil. 2:5-8: “Laat die gezindheid bij u zijn, welke ook in Christus Jezus was, die, in de gestalte Gods zijnde, het Gode gelijk zijn niet als een roof heeft geacht, maar Zichzelf ontledigd heeft, en de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen, en aan de mensen gelijk geworden is. En in zijn uiterlijk als een mens bevonden, heeft Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood des kruises.”
Jezus werd niet als mens geboren om door de satan verslagen te worden, zoals de spotters menen en daarom hun neus ophalen voor Jezus' lijden op Golgotha. En die het allemaal maar een zielige vertoning vinden. Of.... men vindt het een mislukte poging om het volkje Israël van de Romeinse overheersing te verlossen. Om welke reden de orthodoxe Joden nog steeds zitten te wachten op hun messias. Omdat Jezus niet afrekende met de Romeinse overheersing hebben die rakkers Jezus minachtend afgedaan als een mislukking. Echter, voor dat Joodse koninkrijkje kwam Jezus niet. Dat maakte Hij in Joh. 18:36 aan Pontius Pilatus wel duidelijk met de woorden: “Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld; indien mijn Koninkrijk van deze wereld geweest was, zouden mijn dienaars gestreden hebben, opdat Ik niet aan de Joden zou worden overgeleverd; nu echter is mijn Koninkrijk niet van hier.” Hij was gekomen om de hele mensheid te redden van de eeuwige dood. En niet alleen een pluk rebelse Joden. Hun “probleem” met die Romeinse overheersing was voor God slechts bijzaak!!

Toen Jezus tenslotte stierf op Golgotha had Hij aan de eis van de Vader voldaan. Hij was gehoorzaam gebleven tot de dood. In 1 Corinthe 15:22 zien we staan: “Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus (de laatste Adam) allen levend gemaakt worden.” En even verder schrijft Paulus in vers 45: “Aldus staat er ook geschreven: de eerste mens, Adam, werd een levende ziel; de laatste Adam een levendmakende geest”. In Romeinen 5:14 heeft Paulus het weer over de laatste Adam als hij schrijft: “Toch heeft de dood als koning geheerst van Adam tot Mozes, ook over hen, die niet gezondigd hadden op een gelijke wijze als Adam overtrad, die een beeld is van de komende (Adam)”. En vervolgens vinden we in Romeinen 5:17-19: “Want, indien door de overtreding van de ene (Adam) de dood als koning is gaan heersen door die ene (Adam), veel meer zullen zij, die de overvloed van genade en van de gave der gerechtigheid ontvangen, leven en als koningen heersen door de ene, Jezus Christus. Derhalve, gelijk het door een daad van overtreding voor alle mensen tot veroordeling gekomen is (bij de zondeval), zo komt het ook door een daad van gerechtigheid voor alle mensen tot rechtvaardiging ten leven. Want, gelijk door de ongehoorzaamheid van een mens zeer velen zondaren geworden zijn, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van één zeer velen rechtvaardigen worden”. Het is dus de gehoorzaamheid van de tweede Adam die staat tegenover de ongehoorzaamheid van de eerste Adam!

Niemand van ons kon nog tot de Vader naderen, want: “allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods (Rom. 3:23).” Alleen Jezus was daartoe in staat. Hij had bewezen voor de Vader en voor het oog van het hele rijk van de satan dat Hij aan Gods eis had voldaan.

 

Alles of niets.

Uit alles wat de bijbel ons laat weten over de gebeurtenissen rond de kruisiging komt het beeld naar voren van een bovennatuurlijke gebeurtenis. Hiervan was Pontius Pilatus al overtuigd geraakt en op het moment van Jezus' overlijden moest ook zijn hoofdman, die voor de terechtstelling verantwoordelijk was, toegeven dat zojuist een godenzoon de Geest had gegeven. Marcus 15:39 beschrijft dit als volgt: “Toen de hoofdman, die tegenover Hem stond, zag, dat Hij zo de geest gegeven had, zeide hij: Waarlijk, deze mens was een Zoon Gods”. Vanaf het zesde uur tot het negende uur, zo lezen we in drie van de vier evangeliën, kwam er duisternis over het hele land. Dat dit niet toevallig gebeurde, laat zich raden. Zoals David het in Psalm 22:12-21 beschreef, bevond Jezus Zich in het middelpunt van de legioenen die door de overste van deze wereld waren opgetrommeld, om met zijn Schepper af te kunnen rekenen. Zou hem dit gelukt zijn dan had de satan definitief de macht over deze wereld in handen gekregen zonder dat daar van Gods kant nog iets aan gedaan had kunnen worden. Want zoals in het voorgaande al is gesteld: Jezus Christus was Gods enige antwoord op de illegale machtsovername door de satan. Dat besefte Jezus maar al te goed toen Hij kort voor Zijn gevangenneming in de hof van Gethsémane doodsangsten uitstond. Deze verantwoordelijkheid drukte als een ondraaglijk zware last op Zijn schouders, wat Hem in Matthéüs 26:38 tegen Zijn discipelen deed zeggen: “Mijn ziel is zeer bedroefd, tot stervens toe; blijft hier en waakt met Mij”.
Jezus had een opdracht te vervullen die ingrijpende gevolgen zou hebben. Ook voor Hemzelf waren de gevolgen ingrijpend én aangrijpend. Wat bijvoorbeeld wordt beschreven in Hebr. 5:7-8: “Tijdens zijn dagen in het vlees heeft Hij gebeden en smekingen onder sterk geroep en tranen geofferd aan Hem, die Hem uit de dood kon redden, en Hij is verhoord uit zijn angst, en zo heeft Hij, hoewel Hij de Zoon was, de gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij heeft geleden”. Er is hier sprake van de gehoorzaamheid die Jezus moest leren. Hoewel dit de schijn wekt dat Jezus de gehoorzaamheid moest aanleren is dit niet de realiteit. Er wordt van Jezus getuigd in Hebr. 4:15: “Want wij hebben geen hogepriester, die niet kan medevoelen met onze zwakheden, maar een, die in alle dingen op gelijke wijze [als wij] is verzocht geweest, doch zonder te zondigen”. Als Jezus niet gezondigd heeft is Hij ook nooit ongehoorzaam geweest aan het plan van de Vader. Jezus wist dus wat het is om gehoorzaam te zijn en wie gehoorzaam is hoeft geen gehoorzaamheid aan te leren. Dat gaat alleen op voor de ongehoorzamen. Maar ook al was Jezus gehoorzaam, het moest desondanks wel degelijk bewezen worden. Er moest voor het oog van de satan en zijn rijk bewezen worden dat Jezus gehoorzaam bleef aan het plan van de Vader. Die gehoorzaamheid leidde tot Zijn kruisdood. Hij werd door de Vader prijsgegeven aan de helse machten uit satan's rijk en door Zijn gehoorzaamheid tot de dood verkreeg Hij alle macht in hemel en op aarde (Matth. 28:18).

De strijd op Golgotha was voor zowel God als de satan een strijd van alles of niets. Om zijn doel te bereiken gooide de overste van deze wereld al zijn beschikbare wapens in de strijd met als gevolg dat door de enorme concentratie van legioenen demonen er ook in de natuurlijke wereld ongewone verschijnselen plaatsvonden. Dit bovennatuurlijke gebeuren veroorzaakte de dichte duisternis die in drie van de vier evangeliën wordt genoemd en tijdens welke Jezus een helse strijd moest voeren met de legioenen helse machten die door de satan waren opgetrommeld.

 

Jezus' bloed als bewijs.

Zoals te verwachten was, was de kruisiging een bloederig verhaal. Het bloed dat vloeide op Golgotha is het bewijs van Jezus' gehoorzaamheid tot de dood en is daarom voor God de Vader het bewijs van Jezus' gehoorzaamheid. Met dit bloed wordt niet alleen het bloed bedoeld dat tijdens de kruisiging vloeide maar ook en misschien wel vooral het bloed dat uit Zijn zijde kwam toen de Romeinse soldaten, om vast te stellen of Jezus inderdaad was gestorven, met een speer in zijn zijde staken.
We lezen dit in Joh. 19:32-34: “De soldaten dan kwamen en braken de benen van de eerste en van de andere, die met Hem gekruisigd waren; maar toen zij bij Jezus gekomen waren en zagen, dat Hij reeds gestorven was, braken zij zijn benen niet, maar een van de soldaten stak met een speer in zijn zijde en terstond kwam er bloed en water uit”. De combinatie van bloed en water ontstaat doordat na het intreden van de dood de bloedstroom tot stilstand komt en de rode bloedlichaampjes en andere vaste bestanddelen gaan bezinken en zich aldus scheiden van het bloedplasma. Dit bloedplasma is het water dat Johannes uit Jezus' zijde zag stromen. Het ultieme bewijs van Jezus' dood was daarmee geleverd en daardoor is Jezus' bloed het bewijs geworden van Zijn gehoorzaamheid tot de dood.

Overigens had Jezus niet alleen tijdens maar ook vooraf aan Golgotha een zware strijd te strijden. Daarvan liet Hij iets merken in Lucas 12:50 waar Hij zei: “Ik moet gedoopt worden met een doop, en hoe beklemt het Mij, totdat het volbracht is.” In latere jaren werd dit door de Hebreeënschrijver weer in herinnering gebracht. We komen dit tegen in Hebr. 5:7-10: “Tijdens zijn dagen in het vlees heeft Hij gebeden en smekingen onder sterk geroep en tranen geofferd aan Hem, die Hem uit de dood kon redden, en Hij is verhoord uit zijn angst, en zo heeft Hij, hoewel Hij de Zoon was, de gehoorzaamheid geleerd uit hetgeen Hij heeft geleden, en toen Hij het einde had bereikt, is Hij voor allen, die Hem gehoorzamen, een oorzaak van eeuwig heil geworden, door God aangesproken als hogepriester naar de ordening van Melchizedek.” In Fil. 2:8-11 wordt dit in andere woorden weergegeven: “En in zijn uiterlijk als een mens bevonden, heeft Hij Zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de dood des kruises. Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem de naam boven alle naam geschonken, opdat in de naam van Jezus zich alle knie zou buigen van hen, die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn, en alle tong zou belijden: Jezus Christus is Here, tot eer van God, de Vader!

 

Onze gehoorzaamheid.

Nu zijn wij aan de beurt. Niet om te sterven aan een kruis zoals Jezus. Dat offer is voor eens en voor eeuwig gebracht. Wie God wil behagen zal echter wel een prijs moeten betalen voor zijn gehoorzaamheid aan het evangelie. Daarover was Jezus heel duidelijk. Bijvoorbeeld in Joh. 15:20: “Gedenkt het woord, dat Ik tot u gesproken heb: Een slaaf staat niet boven zijn heer. Indien zij Mij vervolgd hebben, zij zullen ook u vervolgen; indien zij mijn woord bewaard hebben, zij zullen ook het uwe bewaren.” De satan zal blijven proberen ons terug trekken in die poel van ongezeglijkheid. Eden op herhaling. De gehoorzaamheid zullen we dus moeten leren. Dat is een groeiproces. En het is niet iets van vandaag op morgen. Het is een vaak zeer moeilijk groeiproces. Dat werd samengevat door de apostel Paulus in 2 Cor. 10:3-6: “Want al leven wij in het vlees, wij trekken niet ten strijde naar het vlees want de wapenen van onze veldtocht zijn niet vleselijk, maar krachtig voor God tot het slechten van bolwerken, zodat wij de redeneringen en elke schans, die opgeworpen wordt tegen de kennis van God, slechten, elk bedenksel als krijgsgevangene brengen onder de gehoorzaamheid aan Christus, en gereed staan, zodra uw gehoorzaamheid volkomen is, alle ongehoorzaamheid te straffen.” Zoals hier door Paulus al in herinnering werd gebracht is er dan ook niet zelden een felle strijd mee gemoeid. Het zij zo. Wie mooi wil gaan moet pijn doorstaan. Willen wij mooi zijn in Gods ogen? Dan zullen wij die gehoorzaamheid moeten leren. Een andere weg is er niet! Die felle strijd is enerzijds het gevolg van de vaak felle aanvallen door de boze geesten, dat hoeft ons dus niet te verbazen. Daarom waarschuwde ook de apostel Petrus ons daarvoor in 1 Petrus 4:12-13: “Geliefden, laat de vuurgloed, die tot beproeving dient, u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwame. Integendeel, verblijdt u naarmate gij deel hebt aan het lijden van Christus opdat gij u ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring zijner heerlijkheid.”

Er is echter ook een andere kant aan het verhaal en die komt van God. Want wij verkrijgen:

 

Geen gehoorzaamheid zonder tuchtiging.

De felle strijd waarmee wij te maken krijgen wanneer wij die gehoorzaamheid willen leren komt in dit geval nu eens wel uit de lucht vallen. Daarover schreef de apostel Paulus in Efeziërs 2:1-3: “Ook u, hoewel gij dood waart door uw overtredingen en zonden, waarin gij vroeger gewandeld hebt overeenkomstig de loop dezer wereld, overeenkomstig de overste van de macht der lucht, van de geest, die thans werkzaam is in de kinderen der ongehoorzaamheid, - trouwens, ook wij allen hebben vroeger daarin verkeerd, in de begeerten van ons vlees, handelende naar de wil van het vlees en van de gedachten, en wij waren van nature, evenzeer als de overigen, kinderen des toorns.” Die overste van de macht der lucht (= de satan, zoals je al vermoedde) heeft een bloedhekel aan gehoorzaamheid. En dat is te zien. Ik heb in mijn eigen jeugdjaren de tijd mee mogen maken dat onze ouders hun best deden ons een fatsoenlijke opvoeding te geven. En wanneer nodig werd er wel eens een stevige tik uitgedeeld. En die was inderdaad wel eens nodig. Ik heb er echter veel van geleerd. Kijk ik nu rond in de wereld dan zie ik een generatie opgroeien die door de satan worden opgevoed in ongehoorzaamheid. Een wereld waarin wetteloze overheden door de satan worden gebruikt om de opvoeding tot gehoorzaamheid te vernietigen. Met allerlei schijnheilige bedenksels zoals een vermeende “kindermishandeling” wordt de corrigerende tik in de ban gedaan. Precies zoals de satan het graag ziet gebeuren. Het resultaat is te zien aan de verloederende samenleving waarin de ordehandhavers er een steeds zwaardere klus aan hebben er nog een leefbare samenleving van te maken. Men is massaal afgeweken van de wijsheid in Spreuken 23:13-14: “Onthoud de tucht niet aan de knaap; slaat gij hem met de stok, hij sterft er niet van; Gij slaat hem wel met de stok, maar redt zijn leven van het dodenrijk.” En precies dat redden wordt door de satan en zijn boze geesten gehaat. Hij wil ons graag allemaal in het dodenrijk laten neerdalen!

Het missen van een fatsoenlijke opvoeding kan dus absoluut rampzalige gevolgen hebben. Ook voor kinderen Gods die er geregeld de kantjes aflopen kan ongehoorzaamheid dramatische gevolgen hebben. Voor dergelijke gevallen schreef de Hebreeënschrijver de volgende waarschuwingen in Hebr. 12:4-11: “Gij hebt nog niet ten bloede toe weerstand geboden in uw worsteling tegen de zonde, en gij hebt de vermaning vergeten, die tot u als tot zonen spreekt: Mijn zoon, acht de tuchtiging des Heren niet gering, en verslap niet, als gij door Hem bestraft wordt, want wie Hij liefheeft, tuchtigt de Here, en Hij kastijdt iedere zoon, die Hij aanneemt. Als tuchtiging hebt gij dit te dragen: God behandelt u als zonen. Want is er wel een zoon, die door zijn vader niet getuchtigd wordt? Blijft gij echter vrij van de tuchtiging, welke allen ondergaan hebben, dan zijt gij bastaards, en geen zonen. Voorts, de tuchtiging van onze vaders naar het vlees hebben wij ondergaan en wij zagen tegen hen op; zullen wij ons dan niet nog veel meer onderwerpen aan de Vader der geesten, en leven? Want zij hebben ons voor luttele dagen naar hun beste weten getuchtigd, maar Hij doet het tot ons nut, opdat wij deel verkrijgen aan zijn heiligheid. Want alle tucht schijnt op het ogenblik zelf geen vreugde, maar smart te brengen, doch later brengt zij hun, die erdoor geoefend zijn, een vreedzame vrucht, die bestaat in gerechtigheid.”

Willen wij een leven leiden dat God welgevallig is? Willen wij deel verkrijgen aan Zijn heiligheid? Dan heb je zojuist de voorwaarden gelezen. Die heb ik niet bedacht. Gods Woord heeft ons dit geleerd. Het gaat er nu maar om of wij hier gehoorzaam aan willen zijn..... en blijven. Koning Saul daarentegen was ongezeglijk en dus ongehoorzaam. Hij werd door God aan de kant gezet. Daar veranderden zijn zogenaamde offers niets aan. Want: gehoorzamen is beter dan slachtoffers.

 
Spreuk:
Het evangelie is veel te ingewikkeld voor volwassenen.
Alleen een kind kan het begrijpen.
(naar Matthéüs 18:3)
Bronvermelding
Tot slot nog even een nadenkertje: het lijkt wel of minstens de halve wereld op zoek is naar het verloren paradijs. Een paradijs waarover de bijbel ons leert dat die ooit door onze Schepper is gemaakt. Dus: men wil Zijn paradijs wel terugvinden, maar... die Schepper zelf?? Die kan de boom in! Omdat diezelfde halve wereld beslist niet wil weten dat er een Schepper is!! Wie is hier nu gek? De Schepper die Zichzelf laat zien door die schepping, of toch die....?